Welkom

Over ons

Nieuws

Reuen

Teven

Contact

Foto galerie

Links

Puppy’s

Smiling Amigo’S

Gezondheid

Rasstandaard

Dankwoord

In gedachten

Home

Nakomelingen

Copyright Smiling Amigo’s 2010 / 2016 © Alle rechten voorbehouden.



Cerebellar Ataxia is een neurologische ziekte, die vaak voor komt binnen ons ras.

De eerste tekenen van de ziekte verschijnen meestal tussen de leeftijd van 3 en 5 jaar

bij lijders. Symptomen zijn evenwichtsverlies, moeilijk coördinatie en vallen tijdens het

hoofd schudden. De ziekte is progressief en er is geen genezing voor. Wanneer deze

honden niet meer in staat zijn te wandelen, enkel met herhaaldelijk vallen en opstaan, maken

de eigenaren meestal de moeilijke keuze hun hond te laten euthanaseren.

Ataxia is een erfelijke ziekt. Dit betekend dat een hond die 2 gebrekkige copies (1 van elke ouder)

van het gemunteerde gen krijgt, de ziekte kan ontwikkelen.

Ataxia is eenvoudig te testen doormiddel van een DNA test af te laten nemen door een dierenarts.

In Frankrijk is er een gespecialiseerd lab die deze testen uitvoerd.

Er zijn 3 uitslagen mogelijk:

- Ataxia vrij (deze hond zal de ziekte nooit ontwikkelenen/of doorgeven)

- Ataxia drager (deze hond zal de ziekte nooit ontwikkelen, maar zou hem wel eventueel kunnen

  doorgeven als hij/zij gefokt wordt met een andere drager van dit gen)

- Ataxia lijder (deze hond zal de ziekte ontwikkelen en kan hem ook mogelijk door geven)


Onderstaande tabel geeft aan wat bij de verschillende combinaties de kansen zijn voor ieder

pup om vrij/drager of lijder te zijn.













Ataxia


Ataxia uitslag test

Vrij

Drager

Lijder

Vrij

100% v/d pups zullen vrij zijn

50% v/d pups zullen vrij zijn,

50% v/d pups zullen drager zijn

100% v/d pups zullen drager zijn

Drager

Lijder

50% v/d pups zullen vrij zijn,

50% v/d pups zullen drager zijn

50% v/d pups zullen drager zijn,

50% v/d pups zullen lijder zijn

25% v/d pups zullen vrij zijn,

50% v/d pups zullen drager zijn,

25% v/d pups zullen lijder zijn

100% v/d pups zullen drager zijn

50% v/d pups zullen drager zijn

50% v/d pups zullen lijder zijn

100% v/d pups zullen lijder zijn



Zoals U in boven staande lijst kunt zien is het vollledig veilig om met twee ataxia vrije honden te

fokken. Dit heeft ook absoluut onze voorkeur. Maar ook met een ataxia vrije en een ataxia drager

kan men fokken zonder dat er zieke pups op de wereld komen. Wij zijn daar zeker niet op tegen,

een ataxia drager kan zeer veel andere gezondheids/gedrags voordelen hebben. Ter verbetering

van het ras kan het zeker dan een meerwaarde zijn zonder dat er zieke pups geboren worden.



HD (Heupdysplasie)


HD is een door erfelijke factoren en uitwendige invloeden bepaalde ontwikkelingsstoornis van de

heupgewrichten. Sommige honden ondervinden hiervan ernstige hinder en kunnen gaan

manken. Er zijn echter ook honden met HD die daarvan geen last lijken te hebben. In het

algemeen kan men stellen: hoe beter de heupen van de ouder dieren, hoe kleiner de kans dat de

nakomelingen HD zullen ontwikkelen. Het is in geen geval een garantie dat nakomelingen van

negatief beoordeelde honden ook negatief zullen zijn; de kans is alleen groter.

Met name het eerste levensjaar dient men zeer voorzichtig om te gaan met het belasten van de

hond. De botten zijn nog niet volledig volgroeid en overbelasting kan HD in de hand werken.


HD wordt officieel getest aan de hand van een röntgenfoto van de heupgewrichten. Deze foto’s

worden door een dierenarts gemaakt en ter beoordeling opgestuurd naar Sint Hubertus. Deze

geeft het certificaat uit met de resultaten.


Het HD onderzoek is voor alle American Staffordshire Terriërs die vanaf 1 juli 2008 voor de fok

ingezet worden verplicht in Belgie. De minimale leeftijd voor dit onderzoek is 12 maanden.

Honden met HD/A en HD/B resultaat mogen gebruikt worden voor de fok, honden met HD/C

mogen alleen gebruikt worden mits ze gefokt worden met een hond met HD/A of HD/B resultaat.

Voor honden met HD/D en HD/E resultat is het verboden om ermee te fokken.


Tegenwoordig kunnen honden met HD een prima pijnloos leven hebben. In een aantal gevallen

is het zelfs te genezen. Belangrijk hierbij is een goed behandelplan. De behandeling berust onder

andere op medicatie, beweging, voeding, chirurgie.    

ED (Elleboogdysplasie)


Het ED onderzoek richt zich op 4 verschillende aandoeningen van het ellebooggewricht, die

echter allen op den duur tot deformatie van het gewricht en kreupelheid kunnen leiden. Het zijn

ontwikkelingsstoornissen van met name het kraakbeen in gewrichten die onder invloed van e

erfelijke en andere factoren ontstaan. Sommige honden kunnen hiervan op jonge leeftijd reeds

ernstige problemen ondervinden. Bij andere zullen pas op latere leeftijd de ernsitge

misvormingen in het gewricht aanleiding zijn tot kreupelheid.

ED wordt officieel getest aan de hand van een röntgenfoto van de ellebooggewrichten. Deze

foto’s worden door een dierenarts gemaakt en ter beoordeling opgestuurd naar Sint Hubertus.

Deze geeft het certificaat uit met de resultaten.

De ED test is niet verplicht bij de American Staffordshire Terrier. De officiële test kan pas plaats

vinden op een leeftijd van 18 maanden.

De volgende uitslagen zijn mogelijk:

Vrij

Grens geval

Graad 1

Graad 2

Graad 3


In het algemeen kan men stellen: hoe beter de ellebogen van de ouderdieren, hoe kleiner de

kans dat de nakomelingen ED zullen ontwikkelen. Het is in geen geval een garantie dat

nakomelingen van negatief beoordeelde honden ook negatief zullen zijn; de kans is alleen

groter.


De behandeling van ED hangt ondermeer af van de aard en de ernst van de afwijking, de

ernst van de klachten, de leeftijd van de hond en eventueel aanwezige (complicerende)

artrotische veranderingen. Vaak is een chirurgische behandeling nodig. Artrose zelf is niet

chirurgische te behandelen, wel de oorzaak.




Hart



Bij honden komen hartafwijkingen vrij vaak voor. Hart afwijkingen kunnen erfelijk, aangeboren

of verkregen zijn. Vooral oudere honden hebben vaak last van een lekkende hartklep of een

afwijking aan de hartspier.

Om een erfelijke afwijking te voorkomen kan men een echografie laten maken van het hart.

Hiermee wordt het hart bekeken met een echograaf. De grote van alle kamers wordt gemeten.

Er wordt ook gekeken of er vernauwingen of lekkages zijn.


De verschijnselen van hartziekten kunnen in het begin heel gering zijn en daarom moeilijk te

herkennen. Naarmate de tijd verstrijkt kunnen de symptomen echter ernstiger worden. Deze

verschijnselen treden op omdat vocht zich ophoopt of omdat de vitale organen niet worden

voorzien van het bloed en dus zuurstof.


Symptomen kunnen zijn:

- Lusteloosheid

- Slechte eetlust

- Gewichtsverlies

- Zware ademhaling

- Hoesten

- Zwakte

- Flauwvallen

- Opgezette buik


Neem ingeval van deze symptomen altijd contact op met Uw dierenarts voor nader onderzoek.




Grasallergie:

Dit is waarschijnlijk de meest voorkomende allergie bij de Amstaff. De symptomen zijn kleine

rode plekjes, meestal op de buik. Het is een seizoensgebonden probleem (meestal in het

voorjaar). De meeste amstaffs groeien hier vanzelf over heen zodra ze genoeg weerstand

hebben opgebouwd. De hond zal er zelf ook weinig tot geen last van hebben. Een agressieve

behandeling doet dan meer kwaad dan goed. Alleen bij ernstige gevallen is het nodig om in te

grijpen.


Voedselallergie:

Bij veel problemen wordt dit al gauw aangewezen als de onderliggende oorzaak. Helaas wijst

men dan niet naar de granen en mais in de voeding, die de weerstand van veel honden

ondermijnen, maar naar een allergie voor bepaalde eiwitbronnen (bijv. Kip).

Hypo-allergeen voer is dan een eerste stap in de behandeling, maar hypo-allergeen voer

elimineert niet de granen en mais, maar de eiwitten in dit voer zijn kunstmatig dermate kapot

gemaakt dat het lichaam ze niet meer herkent. Het gevaar van deze methode is dat deze

eiwitten door deze eigenschap als vrije radicalen door het lichaam reizen, en een verhoogde

kans op tumoren kunnen geven.


Demodex:

De demodex mijt is een externe parasiet die alle honden in principe met zich mee dragen. Zij

krijgen deze op zeer jonge leeftijd overgedragen, op latere leeftijd vind normaal geen

besmetting meer plaats. De hond heeft een natuurlijke weerstand die de populatie van deze

parasiet op een laag peil houdt. Vermindering van die weerstand kan een vermeerdering van

de parasiet tot gevolg hebben die tot problemen leidt.

Het duidelijkste symptoom zijn haaruitval, rode huid, soms pigmentatie (donkere kleuring) en

schilfering.

De oorzaak van dit probleem ligt altijd in de weerstand en de beste behandeling is dan ook

gericht op het herstellen van de weerstand en liefst niet op het bestrijden van de parasiet zelf.

De gebrekkige weerstand kan een aantal oorzaken hebben:

- Erfelijk, dit is de meest hardnekkige vorm en het moeilijkst te bestrijden

- Leeftijd, dwz dat de weerstand zich nog aan het opbouwen is en nog niet voldoende op peil

is (zoals bij kinderziektes). Bij jonge honden kan het dan ook, bij beperkte klachten, het beste

zijn niets te doen en af te wachten of de weerstand van zelf op een peil komt waarbij de

klachten verdwijnen.

- Hormoonwisselingen (Bijvoorbeeld bij de loopsheid)

- Ander aandoeningen zoals een infectie, allergieen, enz, die de algemene weerstand

ondermijnen.

- Externe oorzaken zoals slechte voeding, medicijngebruik (antibiotica)


Manieren om de weerstand te ondersteunen:

- Goede voeding

- Probiotica


Slechts als de situatie erg verslechterd kan het nodig zijn terug te vallen op middelen die de

parasieten zelf doden. Deze middelen zijn echter zeer giftig en hebben daardoor weer een

negatieve invloed op de weerstand van de hond.





Huid en allergie problemen